Ερευνητής υποστηρίζει ότι διαβιούμε σε ένα Matrix: Η προκλητική του θεωρία

Εν μέσω φουτουριστικών συνθηκών και μείζονων θεμάτων, ένας επιστήμονας προβάλλει την ενδεχόμενη ιδέα ότι η πραγματικότητα που ζούμε ενδέχεται να είναι μια προσομοίωση, προκαλώντας έντονο ενδιαφέρον και ποικιλία αντιδράσεων.

Πριν ακόμη γίνουν επιτυχίες κινηματογραφικές όπως το «The Matrix» και το «The Truman Show» στα τέλη της δεκαετίας του ’90, προβληματισμοί γύρω από την αληθινή φύση της πραγματικότητας υπήρχαν ήδη στον επιστημονικό κόσμο.

Η ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας, ειδικότερα στον τομέα των εικόνων και των βίντεο μέσω τεχνητής νοημοσύνης, έχει καταστήσει την ιδέα της δημιουργίας ενός ρεαλιστικού κόσμου από τρίτους λιγότερο ακραία από ό,τι στο παρελθόν.

Αναλυτικές θεωρίες

Ο Αμερικανός αστροφυσικός Neil deGrasse Tyson είχε δηλώσει στο παρελθόν ότι, δεδομένου ότι η δική μας τεχνολογία δεν είναι αρκετά προχωρημένη για να δημιουργήσει μια παρόμοια προσομοίωση, ενδέχεται να βρισκόμαστε εντός μιας προσομοίωσης που έχει σχεδιαστεί από έναν πιο ανεπτυγμένο πολιτισμό.

Τώρα, ένας επιστήμονας του Πανεπιστημίου του Πόρτσμουθ ενισχύει αυτή τη θεωρία με νεότερα στοιχεία που συνηγορούν στο ότι μπορεί πράγματι να ζούμε σε μια ψηφιακή πραγματικότητα.

Η ψηφιακή διάσταση της ύπαρξης

Ο Melvin Vopson, ερευνητής της πιθανότητας ο κόσμος να αποτελεί μια ψηφιακή κατασκευή, αντλεί παραλληλίες από το φιλμ «The Matrix» για να υποστηρίξει την υπόθεσή του.

Το 2022 δήλωσε: «Στη φυσική, υπάρχουν θεμελιώδεις νόμοι που διέπουν τα φαινόμενα του σύμπαντος, όπως η κίνηση των αντικειμένων και η ροή ενέργειας. Όλα επηρεάζονται από αυτούς τους νόμους. Ένας κεντρικός νόμος είναι ο δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής, ο οποίος ορίζει πως η εντροπία μπορεί να αυξάνεται ή να διατηρείται, ποτέ όμως να μειώνεται.».

Ωστόσο, ο Vopson υποστηρίζει ότι τα πληροφοριακά συστήματα φαίνεται να παραβιάζουν αυτόν τον νόμο, καθώς η πληροφορία μερικές φορές παραμένει σταθερή ή και μειώνεται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις.

Η αναγκαιότητα ένος παγκόσμιου ψηφιακού συστήματος

Προτείνει ότι αυτό υποδηλώνει την ύπαρξη μιας διαφορετικής μορφής εντροπίας ή θερμοδυναμικής, που προσφέρει τη δυνατότητα στο σύμπαν να διατηρεί μια στοιχειώδη σταθερότητα απ’ το χάος, ακόμη και όταν φαίνεται πως πλησιάζουμε σε αυτό.

Σε άρθρο του στο «The Conversation», ο Vopson σημείωσε: «Γνωρίζουμε ότι το σύμπαν διαστέλλεται χωρίς αλλαγές στη θερμότητα, απαιτώντας τη διατήρηση συνολικής εντροπίας. Όμως, οι νόμοι της θερμοδυναμικής επισημαίνουν ότι η εντροπία αυξάνεται. Επιχειρώ να δείξω ότι υπάρχει μια επιπλέον μορφή εντροπίας (η εντροπία της πληροφορίας), που εξισορροπεί την αύξηση αυτή.

Ένα σύμπαν τόσο περίπλοκο όσο το δικό μας, εάν ήταν προσομοίωση, θα απαιτούσε ενσωματωμένες διαδικασίες βελτιστοποίησης και συμπίεσης, για να μειωθούν οι υπολογιστικές απαιτήσεις και ο χώρος αποθήκευσης που χρειάζεται για τη λειτουργία της προσομοίωσης. Αυτό ακριβώς παρατηρούμε γύρω μας, σε ψηφιακά δεδομένα, βιολογικά συστήματα και μαθηματικές συμμετρίες ανά το σύμπαν.

Αντιπαραθέσεις γύρω από τη θεωρία του Vopson

Παρά την πίστη του Vopson ότι τα στοιχεία του αποδεικνύουν την ύπαρξή μας μέσα σε μια προσομοίωση, άλλοι ερευνητές αντετοπίζουν ότι κάτι τέτοιο ίσως είναι μη πραγματοποιήσιμο.

Ο Dr Mir Faizal υποστήριξε πέρυσι: «Με βάση μαθηματικά θεωρήματα που σχετίζονται με την ατελή και απροσδιόριστη φύση ορισμένων συστημάτων, αποδεικνύουμε ότι είναι αδύνατο να επιτευχθεί μια πλήρη και συνεπή περιγραφή της πραγματικότητας αποκλειστικά μέσω υπολογισμών.

Απαιτείται μη αλγοριθμική κατανόηση, η οποία, από τη φύση της, αυτομάτως φεύγει από την περιοχή της υπολογιστικής διαδικασίας, καθιστώντας επομένως αδύνατη την προσομοίωση του σύμπαντος».

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ