Ζέτα Μακρυπούλια: «Δεν θέλω να φαίνομαι αθώα. Υπάρχουν άνθρωποι που εξακολουθούν να είναι σε blacklist για μένα».

Επιμέλεια: Αγγελική Στόγια

Σε μία αποκαλυπτική συζήτηση στο “ΒΗΜΑgazino”, η Ζέτα Μακρυπούλια ανοίγει την καρδιά της για τις προκλήσεις και τους στοχασμούς της ζωής μετά τα 45. Παρά την επιτυχία της στη τηλεόραση με εκπομπές όπως το “Ρουκ Ζουκ” και το “Moments” και την πρόσφατη συμμετοχή της στην παράσταση “Τζένη – Τζένη”, η Μακρυπούλια δεν διστάζει να μιλήσει για την αίσθηση της ματαιότητας που βίωσε και τις πληγές από δύσκολες συνεργασίες του παρελθόντος.

Με ειλικρίνεια, αναλύει την απομυθοποίηση του έρωτα, τις “συγγνώμες” που έχει δεχτεί από τον δημοσιογραφικό κόσμο και τον αγώνα της να αποδεχτεί την έννοια της αλλαγής.

«Νιώθω ότι ίσως αδικήσατε το ταλέντο σας»

Όπως λέτε; Μπορεί να είναι έτσι. Ωστόσο, κάνω την προσπάθεια μου. Σήμερα, αγαπώ και προστατεύω τον εαυτό μου, επιλέγοντας πώς να ζήσω. Πέρα από το ότι έρχονται υπέροχα νέα έργα στη ζωή μου, όπως η συνέχιση της συνεργασίας με τον Νίκο Καραθάνο, καταλαβαίνω πως πάλευα πολλά χρόνια να αποδείξω ποια είμαι. Αυτή τη στιγμή, δε νιώθω πίεση να συνταιριάξω τα πράγματα σε κάποιο μοτίβο.

Δεν είμαι από τους ανθρώπους που διατηρούν σχέσεις αποκλειστικά για το συμφέρον τους, και στον κόσμο της τηλεόρασης και του θεάτρου συχνά απαιτείται κάτι τέτοιο. Εγώ, πάντως, δεν μπορώ να λειτουργήσω έτσι. Ίσως ορισμένα πράγματα να χρειάστηκαν περισσότερος χρόνος για να έρθουν στη ζωή μου. Αλλά μπορεί τελικά να ήρθαν την κατάλληλη στιγμή.

«Υπήρξαν συνεργασίες που σας στεναχώρησαν στο θέατρο;»

Φυσικά. Υπήρξαν συνεργασίες που με πίεσαν, με στεναχώρησαν και με άφησαν θυμωμένη. Απ’ όλα έχει το μπαξέ του θεάτρου. Μετά από μία συγκεκριμένη συνεργασία, ένιωσα ένα “κρακ” μέσα μου και αποφάσισα ότι θα ελέγχω τον πεδίο και θα συμμετέχω μόνο σε δουλειές που προσφέρουν κάτι σημαντικό για μένα και το κοινό.

«Συγχωρήσατε αυτούς που σας έβλαψαν;»

Πιστεύω στην αξία της συγχώρεσης των ανθρώπων, όχι όμως και των πράξεών τους. Τις πράξεις δεν τις ξεχνάς. Μερικές φορές τη “ξαναπατάω” από τα ίδια άτομα.

«Υπήρξαν άνθρωποι που σας ζήτησαν συγγνώμη στην πορεία σας;»

Ναι, κυρίως δημοσιογράφοι από εκείνη την αλησμόνητη εποχή που εκτόξευαν κακεντρεχή σχόλια εναντίον μου. Ζήτησαν συγγνώμη για να τους παραχωρήσω μία συνέντευξη και να επιστρέψουμε λίγο στη φυσιολογική κατάσταση. Ωστόσο, δεν έχω πια ανάγκη για κάτι τέτοιο. Παρόλα αυτά, όπως προανέφερα, δεν κρατώ κακία. Θυμάμαι τις ενέργειες, όμως αναγνωρίζω ότι το κλίμα της εποχής ήταν δύσκολο. Φυσικά, υπάρχουν άνθρωποι που παραμένουν σε blacklist για μένα.

«Είστε ικανοποιημένη με τη ζωή σας: Περάσατε ποτέ κρίση ηλικίας;»

Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι ακριβώς σε αυτή τη φάση. Όμως, η κρίση ηλικίας μου δεν αφορά την εμφάνιση ή τις ρυτίδες μου. Έχω ένα μεγάλο θέμα με την αλλαγή. Δύσκολα αποδέχομαι τις αλλαγές στις σχέσεις γύρω μου, είτε σε ερωτικές, φιλικές ή επαγγελματικές καταστάσεις, ακόμη και με τα αντικείμενα που με περιβάλλουν.

Αυτά τα τελευταία χρόνια, κυρίως μετά τα 45, συνειδητοποίησα πως η ζωή είναι συνεχής αλλαγή. Έτσι, δυσκολεύομαι πολύ. Όλα αλλάζουν. Οι άνθρωποι γύρω μας αλλάζουν, οι φίλοι μας, ακόμα και ο ίδιος μας ο εαυτός. Υποκείμενη στον ρομαντισμό του “για πάντα”, όταν αυτό κατέρρευσε, ήρθα αντιμέτωπη με μεγάλη απογοήτευση. Ξέρω πως αν όλα έχουν έναν κύκλο, τι απομένει τελικά; Παλεύω ακόμη με το συναίσθημα της ματαιότητας. Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι σε περίοδο προσαρμογής.

«Τι έχει αλλάξει ριζικά μέσα σας;»

Εργάζομαι να επαναφέρω τη χαρά και την ανεμελιά στη ζωή μου. Η αίσθηση της ματαιότητας με είχε περικυκλώσει για πολύ καιρό.

«Φλερτάρατε με το βαρύ αίσθημα ματαιότητας;»

Όχι σε σημείο να μιλήσουμε για διαγνωσμένη κατάθλιψη. Θέλω να είμαι προσεχτική στην προσέγγιση. Αλλά ναι, με έντονη ματαιότητα, ναι. Η περίοδος της καραντίνας με βοήθησε πολύ. Επέτρεψα επιτέλους στον εαυτό μου να νιώσει, να κλάψει ελεύθερα και να αναγνωρίσει τις αδυναμίες του, χωρίς να φοβάται το χρόνο.

Ήταν η μοναδική στιγμή που δεν αλληλεπίδρασα με κόσμο, όπου δεν υπήρχε η πίεση από τη δουλειά και τα γυρίσματα, και κανείς δεν μπορούσε να δει την αδυναμία μου, την οποία πάντα προσπαθώ να κρύβω.

«Κοιτώντας την πορεία σας, βάζατε πρώτα τη ζωή σας ή την καριέρα σας;»

Πάντα η ζωή μου ήταν προτεραιότητα. Η ζυγαριά έγερνε προς αυτήν την κατεύθυνση. Σήμερα, οι ισορροπίες είναι κάπου στη μέση. Ωστόσο, για το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής μου, η προσοχή μου ήταν κυρίως στραμμένη στις προσωπικές σχέσεις, στην αγάπη και στον έρωτα.

«Σήμερα, έχετε απομυθοποιήσει τον έρωτα;»

Ναι, είναι αστείο να σκέφτομαι ότι θα μπορούσα να ερωτευτώ ξαφνικά όπως στα 18 μου. Δεν νομίζετε;

govastiletto.gr – Αντώνης Ρέμος – Ζέτα Μακρυπούλια: Η τηλεοπτική συνάντηση του πρώην ζευγαριού μετά από πολλά χρόνια!