
Τα νησιά Chafarinas, που βρίσκονται κοντά στα παράλια του Μαρόκου, φυλάσσουν ως θησαυρό έναν σπάνιο νεολιθικό οικισμό και σπάνια θαλάσσια είδη της Μεσογείου.
Αυτή η μικρή ομάδα νησιών, που σπανίως ανακαλύπτεται από τους τουρίστες, συνθέτει ένα σχεδόν άγνωστο μέρος. Ονομάζονται και τα «απαγορευμένα νησιά» της Μεσογείου, και κρύβουν μέσα τους έναν σπάνιο συνδυασμό αρχαιολογικών ευρημάτων και μοναδικής βιοποικιλότητας.
Η απομονωμένη αυτή περιοχή βρίσκεται περίπου τέσσερα χιλιόμετρα από τις ακτές του Μαρόκου και 50 χιλιόμετρα ανατολικά της ισπανικής πόλης Μελίγια. Παρά τις μικρές τους διαστάσεις, τα νησιά θεωρούνται σημαντικός προστατευμένος χώρος.
Στην Isla del Congreso ανακαλύφθηκε ο νεολιθικός οικισμός El Zafrín, που χρονολογείται σε περισσότερα από 6.500 χρόνια. Οι ανασκαφές που ξεκίνησαν το 2000 ανέδειξαν κεραμικά και ίχνη ανθρώπινης δράσης, υποστηρίζοντας την υπόθεση ότι τα νησιά είχαν κάποτε στενές σχέσεις με την αφρικανική ήπειρο.
Η αρχαιολογική σημασία του χώρου αποτελεί έναν από τους κύριους λόγους που η πρόσβαση στα Chafarinas είναι εξαιρετικά περιορισμένη.
Από το 1982, τα νησιά έχουν αναγνωριστεί ως Εθνικό Καταφύγιο Κυνηγιού της Ισπανίας, επιτρέποντας την πρόσβαση μόνο σε στρατιωτικούς, επιστήμονες και προσωπικό που ασχολείται με την προστασία του περιβάλλοντος.
Μολονότι η συνολική τους επιφάνεια ελάχιστα ξεπερνά τα 0,525 τετραγωνικά χιλιόμετρα, φιλοξενούν εντυπωσιακά 180 φυτικά είδη, 90 είδη πτηνών και πάνω από 150 είδη ασπόνδυλων.
Τα τρία νησιά – Congreso, Isabel II και Rey Francisco – έχουν μετατραπεί σε ασφαλές καταφύγιο για είδη που απειλούνται σε άλλες περιοχές του Μεσογείου.
Ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζει ο Αιγαιόγλαρος, ένα σπάνιο θαλασσοπούλι που έχει την μεγαλύτερη αποικία του στον κόσμο στα Chafarinas, με περισσότερα από 2.000 ζευγάρια.
Η μεσογειακή φώκια, ένα από τα πλέον απειλούμενα θαλάσσια θηλαστικά, έχει παρατηρηθεί στην περιοχή, ενώ στα νερά γύρω από τα νησιά ζει και η πεταλίδα Patella ferruginea, σημαντική για τη θαλάσσια βιοποικιλότητα της Μεσογείου.
Η έλλειψη πόσιμου νερού υπήρξε ανέκαθεν το κύριο εμπόδιο για τη δημιουργία μόνιμων οικισμών στα νησιά. Ωστόσο, αυτό το φυσικό μειονέκτημα είναι αυτό που έχει επιτρέψει τη διατήρηση του οικοσυστήματος τους και των αρχαιολογικών τους θησαυρών.
Σήμερα, τα Chafarinas παραμένουν από τα πιο απομονωμένα και προστατευμένα σημεία της Μεσογείου, μακριά από τη μάζα των τουριστών και σχεδόν ανέγγιχτα από ανθρώπινες παρεμβάσεις.
TI ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ






