
Ο Ότσι, η εμβληματική παγωμένη μούμια που ανακαλύφθηκε στις Άλπεις, αποκαλύπτει ένα ενεργό μικροβιακό οικοσύστημα, όπου οι ζωντανοί οργανισμοί επιβιώνουν σχεδόν σε «βιολογική αργή κίνηση».
Ανακαλύφθηκε το 1991, σε έναν παγετώνα κοντά στα σύνορα της Ιταλίας και της Αυστρίας, η μούμια αυτή έχει αναδειχθεί ως μοναδικό επιστημονικό αντικείμενο λόγω της εξαιρετικής διατήρησής της.
Για χιλιάδες χρόνια, έμεινε παγωμένη σε συνθήκες ακραίου κρύου, περιορισμένης υγρασίας και έλλειψης οξυγόνου, γεγονός που καθυστέρησε σημαντικά τη φυσική διαδικασία αποσύνθεσης. Εντούτοις, αυτές οι συνθήκες δεν απέτρεψαν την ανάπτυξη μικροβίων.

Μια νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι το σώμα του Ότσι δεν λειτουργεί ως ένα απλό μουσειακό αντικείμενο, αλλά ως ένα βιολογικό σύστημα με εν κινήσει μικροβιακή δραστηριότητα. Η αρχαία μούμια της Ευρώπης συνεχίζει να προκαλεί επιστημονικό ενδιαφέρον.
Η ανάλυση που διεξήχθη από το ινστιτούτο Eurac Research αποκάλυψε τη σύνθεση της μικροβιακής κοινότητας στο σώμα του Ότσι. Οι επιστήμονες είχαν την ευκαρία να εντοπίσουν βακτήρια, μύκητες και ζύμες όχι μόνο στην επιφάνεια αλλά και στο εσωτερικό της μούμιας.
Τα κυριότερα ευρήματα δείχνουν ότι οι μικροοργανισμοί αυτοί χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες:
Αυτός ο συνδυασμός καθιστά τον Ότσι ένα «οικοσύστημα», αντί για μια απλή παγωμένη κάψουλα χρόνου. Η διατήρηση της μικροβιακής δραστηριότητας για χιλιάδες χρόνια σε τέτοιες ακραίες συνθήκες υποδηλώνει τα χαρακτηριστικά του εξαιρετικά επιβραδυνόμενου μεταβολισμού.
Εντύπωση προκαλεί επίσης η παρουσία μυκήτων που έχουν προσαρμοστεί στο κρύο, ικανοί να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν σε θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν. Κάποιοι από αυτούς έχουν καλλιεργηθεί με επιτυχία στο εργαστήριο, αποδεικνύοντας τη βιωσιμότητά τους μέχρι σήμερα.

Στο έντερο του Ότσι βρέθηκαν βακτήρια που έχουν σχεδόν εξαφανιστεί από τις σύγχρονες κοινωνίες, λόγω της σχέσης τους με προβιομηχανικές διατροφές και τρόπους ζωής.
Αυτό τον καθιστά ένα μοναδικό παράθυρο στο παρελθόν του ανθρώπινου μικροβιώματος, προσφέροντας τη δυνατότητα σύγκρισης της μικροχλωρίδας που υπήρχε πριν από 5.000 χρόνια με τη σύγχρονη, η οποία έχει επηρεαστεί σημαντικά από την εκβιομηχάνιση, τη χρήση αντιβιοτικών και τις σύγχρονες διατροφικές συνήθειες.
Συνεχίζοντας, το γεγονός ότι ορισμένα μικρόβια επιβίωσαν πάνω από χιλια χρόνια ανοίγει νέες προοπτικές για βιοτεχνολογικές εφαρμογές, καθώς οι ακραιόφιλοι μύκητες που εντοπίστηκαν θα μπορούσαν να έχουν βιομηχανικές χρησιμότητες, από τη ζύμωση έως διαδικασίες που απαιτούν ακραίες συνθήκες.
TI ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ






