Επιστημονική ανησυχία για μια καφέ περιοχή ανάμεσα στην Αφρική και τον Ατλαντικό.

Μια εκτενής και εντυπωσιακή έκταση καφέ φυκιών, η οποία εκτείνεται από την Αφρική μέχρι τον Κόλπο του Μεξικού, έχει φτάσει σε ιστορικό μέγεθος, προκαλώντας ανησυχία στους επιστήμονες.

Το φαινόμενο αυτό έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας σε όλο τον κόσμο. Αυτή τη στιγμή, μια τεράστια καφέ ζώνη φυκιών εκτείνεται στον Ατλαντικό Ωκεανό, από τις δυτικές ακτές της Αφρικής μέχρι τον Κόλπο του Μεξικού, σχηματίζοντας μια δομή που είναι ορατή ακόμη και από το Διάστημα.

Αυτή η ζώνη είναι γνωστή ως η Μεγάλη Ζώνη Σαργασσών του Ατλαντικού, και συνιστά μια εντυπωσιακή συγκέντρωση φυκιών που έχει φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ.

37,5 εκατομμύρια τόνοι φυκιών σε 8.850 χιλιόμετρα: Ποιες είναι οι αιτίες αυτού του φαινομένου;

Σύμφωνα με δορυφορικές παρατηρήσεις που έγιναν το περασμένο Μάιο, αυτή η γιγαντιαία φυτική μάζα φτάνει τους 37,5 εκατομμύρια τόνους και εκτείνεται σε μήκος περίπου 8.850 χιλιομέτρων, υπερβαίνοντας το πλάτος των Ηνωμένων Πολιτειών. Το πιο εκπληκτικό είναι ότι αυτή η κατάσταση ήταν σχεδόν ανύπαρκτη πριν 15 χρόνια, και από το 2011, η ανάπτυξή της είναι συνεχής σε σχεδόν κάθε εποχή.

Οι επιστήμονες έχουν αναλύσει δεκαετίες δορυφορικών παρατηρήσεων και πεδία μελέτης προκειμένου να κατανοήσουν τους λόγους πίσω από τη ραγδαία αύξηση αυτών των καφέ φυκιών. Τα ευρήματά τους δείχνουν ότι αυτή η αύξηση συνδέεται με μια σειρά παραγόντων που σχετίζονται με την ανθρώπινη δραστηριότητα και την κλιματική αλλαγή.

Η ανάπτυξή τους απαιτεί θρεπτικά στοιχεία, κυρίως άζωτο και φώσφορο. Πολλά από αυτά τα συστατικά προέρχονται από την ξηρά, μέσω εντατικής γεωργίας, αστικών λυμάτων και άλλων απορριπτόμενων υλικών.

Ο ποταμός Αμαζόνιος παίζει κρίσιμο ρόλο, καθώς κατά την περίοδο των πλημμυρών του μεταφέρει εκτενείς ποσότητες θρεπτικών ουσιών προς τον Ατλαντικό. Μελέτες έχουν δείξει ότι η περιεκτικότητα σε άζωτο σε αυτά τα φύκια έχει ενισχυθεί κατά 55% από τη δεκαετία του 1980.

Φύκια: Από οικολογικό καταφύγιο σε περιβαλλοντική απειλή

Ενώ τα φύκια ωφελούν περισσότερα από εκατό θαλάσσια είδη, όπως ψάρια και χελώνες, η υπερβολική τους ανάπτυξη προκαλεί σημαντική οικολογική ανησυχία.

Όταν φτάνουν στις ακτές και αρχίζουν να αποσυντίθενται, εκπέμπουν υδρόθειο, ένα τοξικό αέριο που δημιουργεί δυσάρεστες οσμές και επηρεάζει πολλές παραλίες της Καραϊβικής. Επίσης, μπορούν να δημιουργήσουν ζώνες χαμηλών επιπέδων οξυγόνου, να βλάψουν κοραλλιογενείς υφάλους και να επηρεάσουν αρνητικά τον τουρισμό.

Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι αυτές οι σημαντικές συσσωρεύσεις φυκιών παράγουν εκπομπές μεθανίου και άλλων αερίων του θερμοκηπίου, επιδεινώνοντας έτσι την παγκόσμια θέρμανση.

TI ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ