Ακραίο: Εργάτες στην Ινδία εκπαιδεύουν ρομπότ τεχνητής νοημοσύνης να εκτελούν τις δικές τους εργασίες.

Στην Ινδία, χιλιάδες εργαζόμενοι συμμετέχουν στη διαδικασία εκπαίδευσης συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης, καταγράφοντας τα καθημερινά τους έργα.

Η 25χρονη Nagireddy Sriramyachandra, με μια κάμερα προσαρμοσμένη στο κεφάλι της, περνάει ώρες μέσα στην κουζίνα, αποτυπώνοντας απλές ενέργειες όπως το ξεφλούδισμα και το κόψιμο φρούτων, οι οποίες μετατρέπονται σε πολύτιμα δεδομένα για τα ρομπότ που στοχεύουν σε πιο ανθρώπινες ικανότητες.

Κάθε ώρα βιντεοσκόπησης της αποφέρει 250 ρουπίες (2,25 ευρώ). Παρόλο που το ποσό δεν φαίνεται εντυπωσιακό, καταδεικνύει την αναδυόμενη και δυναμική αγορά εργασίας στην Ινδία. Χιλιάδες άνθρωποι σε όλη τη χώρα συμβάλλουν στη συλλογή δεδομένων που είναι καίρια για την εκπαίδευση των σύγχρονων μοντέλων AI.

Η κεντρική αρχή

Η βασική ιδέα πίσω από αυτήν την πρωτοβουλία είναι απλή: τα ρομπότ μαθαίνουν να εκτελούν καθήκοντα παρακολουθώντας την ανθρώπινη συμπεριφορά. Οι προγραμματιστές αξιοποιούν βίντεο πρώτου προσώπου, γνωστά και ως «εγωκεντρικά δεδομένα», ώστε να βοηθήσουν τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης να αντιληφθούν πώς κινείται και αλληλεπιδρά ο άνθρωπος με τα αντικείμενα γύρω του.

Σε αντίθεση με τις εφαρμογές chatbot ή τις πλατφόρμες δημιουργίας εικόνας οι οποίες βασίζονται κυρίως σε ψηφιακά δεδομένα, τα ανθρωποειδή ρομπότ απαιτούν πληροφορίες από την πραγματικότητα. Εργαζόμενοι σε διάφορους τομείς, όπως σπίτια, εργοστάσια και ειδικά στούντιο, φορούν κάμερες κεφαλής ή αισθητήρες κίνησης, δημιουργώντας εκτενείς βάσεις δεδομένων που αναπαριστούν ανθρώπινες κινήσεις.

Η Ινδία ως παγκόσμιος κόμβος

Η Ινδία έχει αναδειχθεί σε καίριο κόμβο για τη συλλογή και την επεξεργασία δεδομένων στους τομείς της τεχνητής νοημοσύνης. Ειδικοί εκτιμούν ότι η ζήτηση για τέτοιες υπηρεσίες θα σημειώσει ακόμα μεγαλύτερη αύξηση στο μέλλον, καθώς οι τεχνολογικές εταιρείες επενδύουν δισεκατομμύρια δολάρια στην ανάπτυξη ανθρωποειδών ρομπότ.

Ωστόσο, η επιτυχία αυτής της τεχνολογίας εγείρει ανησυχίες. Πολλοί εργαζόμενοι αναρωτιούνται αν η εργασία τους θα συμβάλει στη δημιουργία μηχανών ικανών να αναλάβουν τις ίδιες ευθύνες στο μέλλον.

Η 55χρονη Πόνι, που φτιάχνει γιρλάντες λουλουδιών στους δρόμους της Μπανγκαλόρ, συμμετέχει σε αντίστοιχα προγράμματα καταγραφής. Παρόλο που κατανοεί τα οικονομικά οφέλη, φοβάται ότι οι επόμενες γενιές εργαζομένων μπορεί να βρουν λιγότερες ευκαιρίες απασχόλησης σε έναν ολοένα και πιο αυτοματοποιημένο κόσμο.

Αυτό το δίλημμα αναδεικνύει μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της εποχής της τεχνητής νοημοσύνης: οι άνθρωποι που συμβάλλουν στην εκπαίδευση των μηχανών ίσως συμβάλλουν αθέλητα στη δημιουργία τεχνολογιών που θα αναδιαμορφώσουν δραστικά το εργασιακό τοπίο του αύριο.

TI ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ