«Αργοσχόλος υπάλληλος αρνείται να εργαστεί: Περνάει ατελείωτες ώρες στο διαδίκτυο, απολύεται και παίρνει αποζημίωση 40.000 ευρώ»

Στη νομική σκηνή της Ισπανίας, μια ενδιαφέρουσα περίπτωση ήρθε στο φως, καθώς δικαστήριο αποφάσισε ότι η απόλυση ενός υπαλλήλου λόγω της προσωπικής του χρήσης του διαδικτύου ήταν υπερβολική. Ο εργαζόμενος εντοπίστηκε να περιφέρεται στο διαδίκτυο από το εταιρικό του υπολογιστή για ώρες, γεγονός που οδήγησε την επιχείρηση να διεξάγει έναν εσωτερικό έλεγχο. Παρά την απόφαση της εταιρείας να τον απολύσει, η υπόθεση δεν έκλεισε εκεί και μεταφέρθηκε στην δικαιοσύνη, όπου το αποτέλεσμα ήταν απρόσμενο για τον εργοδότη.

Το Ανώτατο Δικαστήριο, κρίνοντας την υπόθεση, ανέφερε ότι, αν και η συμπεριφορά του υπαλλήλου ήταν περιφρονητική, δεν συνιστούσε μια τόσο σοβαρή παράβαση που να δικαιολογεί την απόλυσή του. Η απόφαση έκρινε ότι ο εργαζόμενος θα έπρεπε είτε να επαναπροστραφεί είτε να λάβει αποζημίωση κοντά στα 40.000 ευρώ.

Η συμπεριφορά του υπαλλήλου και η απόλυσή του

Η απόλυση πραγματοποιήθηκε το Σεπτέμβριο του 2024, ύστερα από διαπιστώσεις ότι ο υπάλληλος είχε επισκεφθεί περισσότερες από 1.000 ιστοσελίδες μη σχετικές με την εργασία του σε δύο μήνες. Ο συνολικός χρόνος που αγνοήθηκε ως «χαμένος» για την επιχείρηση ανήλθε στις 57 ώρες, γεγονός που προκάλεσε τη δυσαρέσκεια της εταιρείας.

Οι ιστοσελίδες που επισκέφθηκε καλύπτουν μια ευρεία γκάμα, όπως εκπαιδευτικό υλικό, σπουδές και υπηρεσίες cloud, όλα άσχετα με τις υποχρεώσεις του. Η εταιρεία υποστήριξε ότι είχε ενημερώσει σχετικά τον υπάλληλο μέσω προειδοποιητικού μηνύματος που εμφανίστηκε στην οθόνη του υπολογιστή του για τους κανόνες χρήσης που αφορούσαν αποκλειστικά τη δουλειά.

Με βάση αυτές τις διαπιστώσεις, η επιχείρηση αποφάσισε να προχωρήσει στη πιο αυστηρή ποινή για την παραβίαση των κανόνων, καθώς θεώρησε ότι η απόδοση του εργαζομένου είχε μειωθεί.

Η αντίκρουση του δικαστηρίου

Ωστόσο, το δικαστήριο επικεντρώθηκε σε έναν κρίσιμο παράγοντα. Το ισχύον εργατικό πλαίσιο στον συγκεκριμένο τομέα χαρακτηρίζει τέτοιες παραβατικές συμπεριφορές ως σοβαρές, αλλά όχι εξαιρετικά σοβαρές, που σημαίνει ότι επιτρέπεται η επιβολή ποινών, πλην της απόλυσης.

Οι δικαστές υποστήριξαν ότι, όταν οι κανόνες έχουν καθορίσει σαφώς τη συμπεριφορά του υπαλλήλου με συγκεκριμένες συνέπειες, ο εργοδότης δεν δικαιούται να επιβάλει αυστηρότερη ποινή επικαλούμενος γενικές διατάξεις.

Επιπλέον, δεν καταδείχθηκε ότι οι πράξεις του εργαζομένου είχαν προκαλέσει ουσιαστική ζημία στην επιχείρηση. Δεν υπήρχαν αποδείξεις για απώλειες πελατών, καθυστερήσεις ή οικονομικές ζημίες, ούτε αναφερόταν σε μείωση της απόδοσης του σε σχέση με τους συναδέλφους του.

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ