
Η διάσταση του χώρου που φιλοξενούμε τους εαυτούς μας μπορεί να έχει αντίκτυπο στην ψυχολογική μας κατάσταση.
Τα μικρότερα σπίτια, με περιορισμένα δωμάτια, καθιστούν την αίσθηση της μοναξιάς σχεδόν αδύνατη. Για μια οικογένεια τεσσάρων ατόμων, για παράδειγμα, που διαμένει σε ένα τριάρι, η απομόνωση δεν είναι επιλογή, αφού πάντα κάποιο δωμάτιο θα είναι γεμάτο. Έτσι, η αποδοχή της κοινής διαβίωσης γίνεται μονόδρομος.
Σε άρθρο της Washington Post, ο συγγραφέας αναφέρεται σε μια τέτοια οικογένεια, επισημαίνοντας ότι η αποδοχή της κατάστασής τους δεν περιορίστηκε μόνο στα μέλη τους, αλλά επεκτάθηκε και στους φίλους τους. Αυτοί προέρχονταν από μεγαλύτερους χώρους, ωστόσο επέλεγαν το συγκεκριμένο διαμέρισμα ως τον τόπο συγκέντρωσης για να περάσουν χρόνο μαζί.
Διαβάστε τη συνέχεια στο newsbomb.gr






