Βασίλης Μπισμπίκης: Το έμφραγμα και οι πέντε στεντ σε ηλικία 47 ετών – «Προσπαθώ να μεταμορφώσω τον τρόπο ζωής μου»
Σε μια ειλικρινή συνέντευξη στην εφημερίδα Athens Voice, ο ηθοποιός Βασίλης Μπισμπίκης αναλογίζεται τα πρόσφατα εμπόδια στη ζωή του, εστιάζοντας στα προβλήματα υγείας που τον ταλαιπώρησαν, τη σημασία της ψυχανάλυσης για εκείνον και την πατρική του σχέση με τον γιο του.
Η ψυχανάλυση έχει παίξει σημαντικό ρόλο στη ζωή σας. Πώς την αξιολογείτε;
«Είναι ζωτικής σημασίας για όποιον τη χρειάζεται, ακόμη και αν αυτό συνεπάγεται τη χρήση ψυχοφαρμάκων. Πιστεύω πως πολλοί άνθρωποι θα είχαν αποφευχθεί από σοβαρές καταστάσεις αν είχαν αναζητήσει τη βοήθεια που χρειάζονται και πιο νωρίς. Πλέον, αυτό το ταμπού που λέει “είμαι τρελός για να πάω σε ψυχίατρο;” σπάει σιγά-σιγά. Εγώ ο ίδιος σώθηκα μέσα από αυτή τη διαδικασία.»
Πώς έχει επηρεάσει την αντίληψή σας η πατρότητα;
«Ο ρόλος του πατέρα έχει φέρει μια αλλαγή στις ευθύνες μου. Έχω γίνει λίγο πιο συγκροτημένος και ευαίσθητος. Η αγάπη για τον γιο μου είναι τρομακτικά μεγάλη και σκέφτομαι: “Αξίζει να ζω λίγο παραπάνω, ώστε να χαρεί και αυτός.”»
Πώς είναι η καθημερινότητα μη με πέντε στεντ στα 48 σας;
«Έχω βιώσει και έμφραγμα, που συνέβη όταν ήμουν 47 ετών. Ευτυχώς, η καρδιά μου δεν υπέστη ζημιά και έτσι το μόνο που χρειάστηκε ήταν πέντε στεντ για να ανοίξω τις αρτηρίες. Τώρα, όμως, εργάζομαι σκληρά για να αλλάξω τον τρόπο ζωής μου, κυρίως λόγω της αγάπης και της ευθύνης που νιώθω για τον γιο μου.»
Ποιο είναι το αγαπημένο σας φαγητό;
«Αγαπώ το κρέας, ιδιαίτερα το αντικριστό. Το φαγητό για μένα είναι μια ιεροτελεστία. Απολαμβάνω να ψήνω και να μαζεύω φίλους γύρω από το τραπέzi. Η φιλία έχει πολύ μεγάλη αξία για εμένα. Είμαι ανοιχτός και προσπαθώ να κάνω τους ανθρώπους γύρω μου χαρούμενους. Η αγάπη για τον άνθρωπο είναι το σημαντικότερο για μένα και σπάνια κρίνω.»
Πιστεύετε ότι ζούμε σε μια εποχή που η κριτική είναι εύκολη;
«Σαφώς. Οι άνθρωποι είναι εξαιρετικά επιρρεπείς στο να εκφράζουν τη γνώμη τους για τους άλλους και συχνά αυτό μπορεί να βλάψει. Ειδικά στο φιλικό μου περιβάλλον, οι Κρητικοί τείνουν να είναι πιο προσεκτικοί και σπάνια θα μιλήσουν αρνητικά για κάποιον.»
Αν μπορούσατε να επιστρέψετε πίσω στο χρόνο και να συναντήσετε τον νεότερό σας εαυτό, τι πιστεύετε ότι θα σας έλεγε;
«Θα μου ζητούσε φροντίδα. Ήμουν ένα φοβισμένο παιδάκι που αγωνιζόταν να διαχειριστεί τα συναισθήματά του. Αν γύριζα στο παρελθόν, θα του εξηγούσα ότι θα του παρείχα την αγάπη που δεν είχε λάβει τότε. Η απουσία αυτής της φροντίδας τον οδήγησε σε αρκετά προβλήματα, συμπεριλαμβανομένων των ουσιών. Ούτε στον χειρότερο εχθρό μου δεν θα ευχόμουν να μπλέξει με τέτοιες καταστάσεις.»
Πηγή: zougla.gr
Δείτε επίσης
