«Ξεκίνησα δουλειά για να αποφύγω τα φάρμακα» – Η συγκινητική εξομολόγηση της Άννας Φλωρινιώτη

Με απόλυτη ειλικρίνεια και βαθιά συναισθήματα, η Άννα Φλωρινιώτη ανοίγει την καρδιά της σχετικά με τη ζωή της μετά τις σημαντικές απώλειες του πατέρα και του αδελφού της, καθώς και για την καθημερινότητά της και τη δουλειά που της προσέφερε τη δύναμη να προχωρήσει μπροστά.

Στη συνομιλία της με την Espresso, η Άννα περιγράφει την εργασία της ως μια σωτήρια επιλογή: «Εκείνο το καλοκαίρι που έφυγε ο μπαμπάς μου, αποφάσισα να υποστηρίξω μια φίλη στο κομμωτήριο της. Στην αρχή για λίγο, αλλά τελικά παρέμεινα. Η εργασία με κράτησε σε επαφή με την πραγματικότητα και με βοήθησε να μην καταφύγω σε φάρμακα, ξεπερνώντας τις δύσκολες στιγμές.»

Η ίδια παραδέχεται πως οι πρώτες μέρες μετά τις απώλειες ήταν μια πρόκληση: «Δεν μπορούσα να κοιμηθώ, έκλαιγα αδιάκοπα. Αποφάσισα να επισκεφτώ ψυχοθεραπευτή και αντιμετώπισα δύο επιλογές: είτε να αρχίσω φαρμακευτική αγωγή είτε να προσηλωθώ στη δουλειά και στη γυμναστική προκειμένου να κουράζομαι και να κοιμάμαι. Επέλεξα την εργασία.»

Αναπολώντας παλαιότερες επαγγελματικές της εμπειρίες, αναφέρεται σε δραστηριότητες που κυμαίνονταν από γραφείο συνοικεσίων έως ΠΡΟ-ΠΟ: «Πάντα μου άρεσε να αποπειρώμαι νέα πράγματα και να είμαι δημιουργική. Δεν με ενδιέφερε η γνώμη των άλλων, ωστόσο, ήταν σημαντικό να νιώθω εγώ καλά.»

Αναφορικά με τον πόνο των απωλειών, η ίδια εκφράζει ρεαλιστικά τα συναισθήματά της: «Ο πόνος δεν εξαφανίζεται ποτέ. Μαθαίνεις απλά να συνυπάρχεις μαζί του. Τώρα, ίσως ακούσω τη φωνή του μπαμπά μου και να μην με επηρεάσει όπως πριν, αλλά τότε ένιωθα σοκ. Μαθαίνεις πώς να κουβαλάς τον πόνο χωρίς να σε καταστρέφει.»

Πηγή: zougla.gr