Ανατριχιαστική είναι η αντιπολεμική αντίδραση του Ρομπέρτο Μπενίνι: «Γιατί συνεχίζουν να αναλαμβάνουν τη ζωή των παιδιών;» (βίντεο)

Ένα ιστορικό απόσπασμα του Ρομπέρτο Μπενίνι για τον πόλεμο και τα παιδιά που χάνονται στις συγκρούσεις επανέρχεται δυναμικά στο διαδίκτυο.

Η παλαιότερη τηλεοπτική παρέμβαση του Ρομπέρτο Μπενίνι έχει αναδείξει ξανά την συγκίνηση και τη συζήτηση γύρω από τις συνέπειες του πολέμου στα κοινωνικά δίκτυα. Ο Ιταλός ηθοποιός και σκηνοθέτης, γνωστός για το αριστούργημά του «Η ζωή είναι ωραία», μεταφέρει με έντονη συναισθηματική φόρτιση την ανησυχία του για τον πόλεμο και την απώλεια των παιδιών στις ένοπλες συγκρούσεις.

Μια ξεχασμένη παρέμβαση που αναζωπυρώθηκε

Το συγκεκριμένο απόσπασμα προέρχεται από παλαιά εκπομπή της ιταλικής τηλεόρασης και επανέρχεται στο προσκήνιο σε μια περίοδο όπου οι εντάσεις στη Μέση Ανατολή έχουν γίνει και πάλι επίκαιρες. Καθώς η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με ανησυχία την κλιμάκωση της βίας στην περιοχή, οι δηλώσεις του Μπενίνι ακούστηκαν ως κραυγή αγωνίας κατά της σφοδρότητας του πολέμου.

Σε ένα από τα πιο δυνατά σημεία της ομιλίας του, ο Μπενίνι θέτει ένα ερώτημα που τον στοιχειώνει: «Ξέρετε τι δεν μπορώ να καταλάβω; Όταν τα παιδιά παίζουν πόλεμο και κάποιο από αυτά τραυματιστεί, ακόμα και ελαφρά, το παιχνίδι σταματά αμέσως. Γιατί, λοιπόν, όταν σκοτώνεται ένα πραγματικό παιδί, κανείς δεν σταματά; Γιατί συνεχίζουν; Γιατί συνεχίζουν να σκοτώνουν παιδιά; Θα έπρεπε να σταματήσουν αμέσως».

Με σφοδρή γλώσσα, επιρρίπτει ευθύνες στους υπευθύνους τέτοιων τραγωδιών δηλώνοντας: «Είναι δειλία αυτό. Τι τρομερή δειλία! Όσοι σκοτώνουν παιδιά δεν είναι άντρες».

«Δεν ακούν την κραυγή του πόνου;»

Ο Ιταλός καλλιτέχνης συνεχίζει με αναφορές στον παγκόσμιο πόνο που, όπως λέει, διαχέεται παντού.

«Δεν ακούν την κραυγή του πόνου που υψώνεται από πολλές μεριές του κόσμου; Μια κραυγή που σπαράσσει την καρδιά του πλανήτη. Δεν την ακούνε; Είναι ένας απέραντος πόνος. Και όμως, συνεχίζουν σαν να μη συμβαίνει τίποτα».

Για τον Μπενίνι, το γεγονός ότι οι πόλεμοι συνεχίζονται παρά την απώλεια ανθρώπινων ζωών είναι ακατανόητο και «είναι κάτι αβάσταχτο για την ανθρώπινη ψυχή».

«Τα όπλα πρέπει να μπουν σε μουσεία»

Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, στρέφει την προσοχή του και στη συνεχιζόμενη παραγωγή νέων οπλικών συστημάτων. «Πώς είναι δυνατόν να μιλάμε για πόλεμο σε αυτούς τους καιρούς; Υπάρχουν ιδιοφυΐες που εργάζονται για να κατασκευάσουν όπλα, αντί να προσπαθούν να προσφέρουν ευτυχία στην ανθρωπότητα. Τα ταλέντα τους χρησιμοποιούνται για εξοντωτικές βόμβες».

Κλείνει την παρέμβασή του με ένταση: «Τα όπλα πρέπει να εκτίθενται σε μουσεία ως σύμβολα βασανιστηρίων. Αντί να διερευνούμε “έξυπνες” βόμβες».

Αναπολώντας την άποψή του για τον πόλεμο, απορρίπτει τη θεωρία περί ενός «πιο ανθρώπινου» πολέμου. «Θέλουν να είναι λιγότερο αιματηρά (τα όπλα), να εξανθρωπίσουν τον πόλεμο. Όμως, μπορεί ο πόλεμος να εξανθρωπιστεί; Είναι το πιο απάνθρωπο πράγμα στον κόσμο;»

Καταλήγει με πάθος: «Ο πόλεμος δεν πρέπει να εξανθρωπιστεί, πρέπει να εξαφανιστεί. Ο πόλεμος δεν πρέπει να υπάρχει».

Δείτε τον συγκλονιστικό μονόλογο του Ρομπέρτο Μπενίνι:

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ