
Μια πρόσφατη επιστημονική μελέτη διερευνά την πιθανότητα οι εξελίξεις στην Τεχνητή Νοημοσύνη και στις τεχνολογίες τροποποίησης του κλίματος να μπορούν στο μέλλον να μεταβάλουν τη δυναμική ακραίων καιρικών φαινομένων.
Η ιδέα ότι οι άνθρωποι ενδέχεται κάποια στιγμή να διαχειρίζονται τη ροή ενός τυφώνα ή να μειώνουν τη σφοδρότητα ακραίων καιρικών καταστάσεων ακούγεται σαν μια σεναριακή πλοκή από ταινία επιστημονικής φαντασίας.
Ωστόσο, η νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό PLOS Water ανακάμπτει τη συζήτηση, ερευνώντας κατά πόσο οι μελλοντικές προόδους στην Τεχνητή Νοημοσύνη και τις τεχνολογίες τροποποίησης του καιρού θα μπορούσαν να καταστήσουν αυτή την προοπτική ρεαλιστική.
Οι ερευνητές θεωρούν ότι, θεωρητικά, μικρές αλλά στρατηγικά στοχευμένες παρεμβάσεις στην ατμόσφαιρα, σε συνδυασμό με συστήματα πρόγνωσης υψηλής ευκρίνειας και δεδομένα σε πραγματικό χρόνο, μπορούν να επηρεάσουν την εξέλιξη ορισμένων ακραίων καιρικών φαινομένων.
Στις μεθόδους που εξετάζονται περιλαμβάνεται και η “σπορά νεφών”, μια διαδικασία που εφαρμόζεται εδώ και πολλές δεκαετίες σε συγκεκριμένες χώρες για την αύξηση βροχοπτώσεων σε κατάλληλες συνθήκες.
Αν και βασισμένη σε υπολογιστικές προσομοιώσεις, η μελέτη αναφέρει ότι τέτοιες παρεμβάσεις θα μπορούσαν θεωρητικά να έχουν ελαχιστοποιήσει τις επιπτώσεις ορισμένων ιστορικών ακραίων φαινομένων.
Στα παραδείγματα περιλαμβάνονται η υπερκαταιγίδα Sandy, η οποία έπληξε τις Ανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες, το ακραίο ψυχρό κύμα του Τέξας το 2021 και οι επιθετικές πλημμύρες από “ατμοσφαιρικά ποτάμια” στην Καλιφόρνια το 2022.
Παρ’ όλα αυτά, οι συγγραφείς της μελέτης υπογραμμίζουν ότι αυτά τα σενάρια παραμένουν θεωρητικές υποθέσεις και δεν αποτελούν αποδείξεις για την εφαρμόσιμη δυνατότητα αυτών των παρεμβάσεων.
Η συγκεκριμένη μελέτη έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στην επιστημονική κοινότητα.
Πολλοί ειδικοί στον τομέα της ατμοσφαιρικής φυσικής αναφέρουν ότι μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν ισχυρά απτά δεδομένα που να αποδεικνύουν τη δυνατότητα της σποράς νεφών ή άλλων γνωστών τεχνικών να επηρεάσουν υπερμεγέθη καιρικά φαινόμενα, όπως είναι ένας τυφώνας.
Χαρακτηριστικά, υποδεικνύουν πως προηγούμενα πειράματα τροποποίησης του καιρού είχαν αμφίβολα ή μη επαναλαμβανόμενα αποτελέσματα και δεν κατέστησαν σαφές ότι υπάρχει δυνατότητα ελέγχου της πορείας μιας καταιγίδας.
Επιπλέον των τεχνικών προκλήσεων, οι επιστήμονες εντοπίζουν μια σειρά ηθικών και νομικών ζητημάτων.
Αν μια παρέμβαση αποτρέψει τον τυφώνα από μια περιοχή, θα μπορούσε να προκαλέσει τη μεταφορά του σε άλλη περιοχή, επιβαρύνοντας διαφορετικό πληθυσμό. Αυτό το ενδεχόμενο εγείρει ζητήματα διεθνούς ευθύνης, αποζημιώσεων και συνεργασίας.
Ενώ οι ιδέες περί καθοδήγησης ενός τυφώνα είναι ακόμα σε θεωρητικό επίπεδο, η μελέτη αναδεικνύει ότι η επιστήμη αρχίζει να διερευνά σενάρια που παλαιότερα φαίνονταν αδιανόητα. Το αν η τεχνολογία θα επιτύχει ποτέ να επηρεάσει με ασφάλεια τέτοια περίπλοκα φυσικά φαινόμενα παραμένει ένα ανοιχτό ερώτημα για την επιστημονική κοινότητα.
ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ






