
Επιμέλεια: Δανάη Αλαμάνου
Στην εκπομπή Rainbow Mermaids, ο Αύγουστος Κορτώ παραχώρησε μία ειλικρινή και βαθιά αποκαλυπτική συνέντευξη, όπου ανέδειξε πτυχές της προσωπικής του πορείας, της σεξουαλικότητάς του, καθώς και των προκλήσεων που αντιμετώπισε στην οικογενειακή του ζωή.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ο Κορτώ αναφέρθηκε στη δημόσια εικόνα του και στις αντιδράσεις που έχει δεχτεί, δίνοντας έμφαση στη διαδικασία που ακολούθησε για να αποδεχτεί τον εαυτό του. «Ορισμένα πράγματα είναι καλύτερα να τα λέμε ανοιχτά. Τα χρόνια του ’80 και ’90 ήταν δύσκολα. Οι χαρακτήρες μας έχουν διαμορφωθεί μέσα από πολλές προκλήσεις. Στην πορεία, αποκτάς μία ανθεκτικότητα και λες “δεν πειράζει;”. Μου έχουν πει τα πάντα, ακόμα και τις πιο βίαιες εκφράσεις. Θα με πεις π@στ@ρ@; Εγώ είμαι, οπότε τι έχει σημασία; Είμαι 47 και έχει περάσει ο καιρός, δεν είχα την ευκαιρία να καταλάβω το “queer” – απλώς γνώρισα το “αδερφάκι”» δήλωσε χαρακτηριστικά, σχολιάζοντας τις επιθέσεις που έχει υποστεί.
Αναφερόμενος στη σχέση του με τους γονείς του, ειδικά με τον πατέρα του, ο Κορτώ τόνισε την ανάγκη χρόνου που απαιτήθηκε για να αποδεχτεί τη σεξουαλικότητά του, η οποία διαμορφώθηκε μέσα από τις προσωπικές του εμπειρίες.
Η αναφορά του στη μητέρα του ήταν ιδιαίτερα συγκινητική, καθώς περιέγραψε τη σφοδρή μάχη που έδωσε με σοβαρά ψυχικά προβλήματα μέχρι τον θάνατό της, και τη δύσκολη κατάσταση που βίωσε η οικογένεια κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Ο Κορτώ έκανε λόγο για την σκληρή πραγματικότητα της ασθένειας και την έντονη συναισθηματική επιρροή που αυτή έχει στη ζωή του.
Στο φινάλε, αναφέρθηκε προσωπικά στην εμπειρία του με τη διπολική διαταραχή, επικεντρώνοντας τη συζήτηση στη σημασία της κατανόησης, της ψυχολογικής υποστήριξης και της αποδοχής στην ψυχική υγεία. «Για να διαγνωστείς, πρέπει προηγουμένως να έχεις βιώσει μανιακά επεισόδια. Η πρώτη διεθνής παρατήρηση της μανίας μου ήταν το 2008, και ακολούθησε κατάθλιψη, η τρίτη στη ζωή μου. Ο γιατρός τότε διαπίστωσε ότι πιθανόν μιλούσαμε για χρόνια μείζονα καταθλιπτική διαταραχή με ψυχωτικά στοιχεία. Παρόλο που πήρα φαρμακευτική αγωγή, δεν ήταν αυτή που πραγματικά χρειαζόμουν. Η διάγνωση διπολικής διαταραχής τύπου 1 ήρθε μετά την εκδήλωση μανιακών καταστάσεων το 2017 και την κατάθλιψη του 2018, η οποία οδήγησε σε απόπειρα αυτοκτονίας προκειμένου να νοσηλευτώ. Στα 39 μου, ζήτησα να μπω σε ψυχιατρική κλινική. Όταν υπάρχει αυτοκτονικός ιδεασμός, είναι κρίσιμο να βρίσκεται κάποιος κοντά στο άτομο;
Στην ψυχιατρική κλινική, ούτε τα σαμπουάν μας δεν κρατούσαμε, μας τα έδιναν αυτοί για μπάνιο. Ξέρω ότι η εικόνα μπορεί να φαίνεται καταπιεστική για πολλούς. Παρά την παρούσα θλίψη και τον χωρισμό μου με τον Τάσο, εκείνες τις στιγμές ένιωθα ασφαλής. Έλεγα πως, όσο είμαι εκεί, δεν θα πάθω κακό» αποκάλυψε.






