Η πιο αλμυρή λίμνη στη Δύση βρίσκεται πάνω από μια τεράστια υπόγεια δεξαμενή πόσιμου νερού.

Κρυμμένη κάτω από την επιφάνεια της Μεγάλης Αλμυρής Λίμνης, μια εντυπωσιακή ανακάλυψη προσφέρει νέες ελπίδες για την περιοχή που έχει πληγεί σοβαρά. Στη Γιούτα, πρόσφατες έρευνες απεκάλυψαν την ύπαρξη μιας γιγαντιαίας υπόγειας δεξαμενής γλυκού νερού κάτω από το αλμυρό νερό της λίμνης.

Μυστικά από τα «νησιά» καλυμμένα με καλάμια

Η έρευνα των επιστημόνων ξεκίνησε όταν παρατήρησαν τη δημιουργία ασυνήθιστων λόφων από καλάμια στην αποξηραμένη κοίτη της λίμνης. Αυτοί οι «νησίδες» που έχουν διάμετρο από 50 έως 100 μέτρα, υποδεικνύουν ότι το γλυκό νερό σπρώχνεται προς την επιφάνεια, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη βλάστησης σε έναν χώρο που είναι οκτώ φορές πιο αλμυρός από τον ωκεανό.

Για να ερευνήσουν το φαινόμενο αυτό, οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Γιούτα χρησιμοποίησαν ελικόπτερα με ηλεκτρομαγνητικά συστήματα. Αυτή η μέθοδος αποκάλυψε την ύπαρξη μιας ανωμαλίας σε βάθος 3 έως 4 χιλιομέτρων, κάτω από τον κόλπο Farmington.

Μια αναπάντεχη υδρολογική αποκάλυψη

Η παρουσία γλυκού νερού σε αυτή την τοποθεσία ξάφνιασε τους γεωλόγους για δύο κύριους λόγους. Καταρχάς, το γλυκό νερό εισέρχεται στο εσωτερικό της λίμνης, κάτι που δεν είναι συνηθισμένο, καθώς φυσιολογικά βρίσκουμε γλυκό νερό στις παρυφές. Δεύτερον, δεδομένου ότι το αλμυρό νερό είναι πιο πυκνό, οι επιστήμονες πίστευαν ότι θα γεμίσει την περιοχή κάτω από τη λίμνη. Αντίθετα, ανακάλυψαν μια τεράστια ποσότητα γλυκού νερού κρυμμένη κάτω από το αλμυρό στρώμα.

«Μπορέσαμε να υπολογίσουμε το βάθος και την έκταση αυτής της δεξαμενής. Αν γνωρίζεις αυτές τις παραμέτρους, μπορείς να υπολογίσεις τον πιθανό όγκο του γλυκού νερού», επεσήμανε ο Michael Zhdanov, καθηγητής γεωλογίας και διευθυντής του CEMI.

Πιθανή σωτηρία από την τοξική σκόνη;

Η αποκάλυψη αυτή έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή, καθώς η Μεγάλη Αλμυρή Λίμνη πλήττεται από παρατεταμένη ξηρασία, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται εκτενή στρώματα τοξικής σκόνης γεμάτα βαρέα μέταλλα που απειλούν τις γύρω περιοχές.

Εάν οι επιστήμονες καταφέρουν να εκμεταλλευτούν αυτό το υπόγειο απόθεμα, θα μπορούσαν να το χρησιμοποιήσουν για να περιορίσουν τη σκόνη και να αντιμετωπίσουν τη ρύπανση. Παρόλα αυτά, ο Bill Johnson, υδρολόγος στο Πανεπιστήμιο της Γιούτα, προειδοποιεί ότι απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση: «Πρέπει να κατανοήσουμε τις ευεργετικές επιδράσεις αυτών των υπόγειων υδάτων πριν προβούμε σε εξορύξεις, ώστε να μην διαταραχθεί το οικολογικό σύστημα».

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ