
Ένας Ιάπωνας άνδρας, από την ηλικία των 25 ετών, αποφάσισε να επενδύσει στην οικονομική του ελευθερία, θέτοντας ως στόχο την πρόωρη συνταξιοδότηση. Για πάνω από δύο δεκαετίες, κράτησε σφιχτό τον προϋπολογισμό του και βρήκε τρόπους να ζήσει με το απολύτως απαραίτητο, ξεφεύγοντας από κάθε δαπάνη που δεν θεωρούσε αναγκαία.
Στην αρχή της πορείας του, με ετήσιο μισθό περίπου 5 εκατομμύρια γεν, ή γύρω στα 29.000 ευρώ, είχε θέσει τον στόχο να συγκεντρώσει το ποσό των 100 εκατομμυρίων γεν, που ισοδυναμούσε με 580.000 ευρώ.
Για 20 χρόνια και 10 μήνες, ο νεαρός άνδρας εφάρμοσε αυστηρά μέτρα εξοικονόμησης. Ζούσε σε εταιρικό κοιτώνα, πληρώνοντας μόλις 30.000 γεν τον μήνα, περίπου 175 ευρώ, και απέφευγε τη χρήση κλιματιστικών και θέρμανσης. Η διατροφή του ήταν εξαιρετικά περιορισμένη, με πολλά βράδια να καταναλώνει απλά ρύζι, τουρσί λαχανικών και ένα παστό δαμάσκηνο. Κάποιες φορές, φτάνει να έχει μόνο ένα ενεργειακό ποτό που είχε αποκτήσει με δωρεάν πόντους. Η καθημερινότητά του περιστρεφόταν γύρω από την εργασία και τις αποταμιεύσεις, και απέφευγε να κοινωνικοποιείται ή να κάνει οποιαδήποτε περιττή αγορά.
Τον Ιανουάριο του 2025, ανακοίνωσε ότι είχε υπερβεί τον αρχικό του στόχο, συγκεντρώνοντας 135 εκατομμύρια γεν, που ισοδυναμούσε με περίπου 785.000 ευρώ. Η ιστορία του έγινε viral στην Κίνα, προκαλώντας έκπληξη και προβληματισμό μεταξύ των αναγνωστών σχετικά με το πώς κατάφερε να επιβιώσει με τόσο περιορισμένα μέσα. Στα social media, υιοθέτησε το προσωνύμιο «ο άνθρωπος που σίγουρα θα παραιτηθεί», υπενθυμίζοντας συνεχώς στον εαυτό του τον στόχο της πρόωρης συνταξιοδότησης.
Η ικανοποίηση του ωστόσο δεν κράτησε για πολύ. Η πτώση της αξίας του ιαπωνικού γεν άρχισε να επηρεάζει την αγοραστική δύναμη των αποταμιεύσεών του, δημιουργώντας αμφιβολίες για την αξία των θυσίων του. «Αν το γεν συνεχίσει να πέφτει, δεν θα πετύχω ποτέ την οικονομική ελευθερία. Για ποιο λόγο εργάστηκα όλα αυτά τα 21 χρόνια; Όλα φαίνονται μάταια, είναι μια τραγωδία», εξομολογήθηκε. Η εμπειρία του έφερε ξανά στην επικαιρότητα τη φιλοσοφία FIRE (Financial Independence, Retire Early), που εστιάζει στην αποταμίευση και τις επενδύσεις για την επίτευξη οικονομικής ανεξαρτησίας και πρόωρης συνταξιοδότησης.
Μετά την επιτυχία του, άρχισε να τροποποιεί τη ζωή του, αγοράζοντας έναν φούρνο μικροκυμάτων, αναβαθμίζοντας το πρωινό του και συγγράφοντας βιβλίο με συμβουλές για αποταμίευση, που του προσέφερε και πρόσθετο εισόδημα. Σήμερα, στα 46 του, ζει με περισσότερη άνεση από πριν, αλλά δεν αισθάνεται την ελευθερία που είχε ονειρευτεί. «Δεν θέλω να επιστρέψω στο παρελθόν, αλλά ούτε μπορώ να επιστρέψω στον προηγούμενο τρόπο ζωής. Αισθάνομαι παγιδευμένος ανάμεσα σε δύο κόσμους», δήλωσε. Εξετάζοντας την πορεία του, δεν μετανιώνει για το στόχο που έθεσε, αλλά για τον τρόπο που τον ανέπτυξε, παραδεχόμενος: «Δεν μετανιώνω που είχα έναν στόχο, αλλά που τον ακολούθησα χωρίς να απολαύσω τη διαδικασία».
ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ






