Το αυστραλιανό τρένο που διανύει περισσότερα από 2 χιλιόμετρα και διασχίζει την έρημο χωρίς οδηγό.

Τα κολοσσιαία τρένα της αυστραλιανής εξόρυξης μεταφέρουν σιδηρομετάλλευμα από τα ορυχεία στα λιμάνια, καλύπτοντας immense αποστάσεις μέσα στην έρημο.

Η εξορυκτική βιομηχανία ανήκει στους πιο ισχυρούς τομείς της αυστραλιανής οικονομίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία του αμερικανικού υπουργείου, συνεισφέρει περίπου το 13,6% του ΑΕΠ της χώρας και σχεδόν το 65% των εξαγωγικών εσόδων. Τα περισσότερα ορυκτά δεν υποβάλλονται σε επεξεργασία εντός της Αυστραλίας, καθώς στόχος της βιομηχανίας είναι κυρίως η εξαγωγή τους σε διεθνείς αγορές.

Η επιρροή της αυστραλιανής εξόρυξης ξεπερνά τα εθνικά σύνορα. Η Αυστραλία είναι ο κορυφαίος παραγωγός λιθίου παγκοσμίως, ενώ κατατάσσεται επίσης μεταξύ των πέντε μεγαλύτερων παραγωγών χρυσού, σιδήρου, μολύβδου, ψευδαργύρου και νικελίου. Ανήκει, επίσης, στις τέσσερις μεγαλύτερες μεταλλευτικές δυνάμεις εκτός Ηνωμένων Πολιτειών, Ρωσίας και Κίνας.

Το γιγάντιο τρένο της BHP

Για τη μεταφορά των ορυκτών από τα ορυχεία στις εξαγωγικές τοποθεσίες, η BHP ανέπτυξε το Iron Ore, ένα εντυπωσιακό σιδηροδρομικό δίκτυο με στόχο τη βέλτιστη μεταφορά σιδηρομεταλλεύματος. Το πρωτότυπο τρένο, που σχεδιάστηκε το 2001, είχε μήκος πάνω από επτά χιλιόμετρα και αποτέλεσε πείραμα για την τεχνολογία Distributed Power.

Η τεχνολογία αυτή βασίζεται στη διάσπαση των μηχανών κατά μήκος του τρένου, αντί να είναι συγκεντρωμένες στην πρόσοψη. Στη δοκιμή, έξι μηχανές τοποθετήθηκαν σε διάφορες θέσεις του συρμού, για να εξεταστεί εάν ένα τόσο μεγάλο φορτίο μπορεί να κινηθεί με ασφάλεια και αποδοτικότητα.

Η δοκιμή κρίθηκε επιτυχής και το σύστημα εισήχθη στη τακτική λειτουργία. Σήμερα, όπως αναφέρει η BHP, τα τρένα φτάνουν τα 2,5 χιλιόμετρα μήκος, με 264 βαγόνια σχεδιασμένα για μεγάλες και υψηλής χωρητικότητας μεταφορές. Όταν είναι πλήρως φορτωμένα, τα τρένα αυτά μπορεί να φτάσουν συνολικά τα 40.000 τόνους.

Η εικόνα αυτή αποτυπώνει τη масштабτικότητα του αυστραλιανού μοντέλου εξόρυξης. Δεν πρόκειται απλά για μεγάλα τρένα, αλλά για κινούμενες παραγωγικές γραμμές που διασχίζουν την έρημο, συνδέοντας τα ορυχεία με τα λιμάνια όπου το μετάλλευμα αποστέλλεται στις διεθνείς αγορές.

Μια άλλη σημαντική εταιρεία του τομέα, η Rio Tinto, ανέβασε το πείραμα σε νέο επίπεδο. Πριν από περίπου επτά χρόνια, εισήγαγε ένα πλήρως αυτοματοποιημένο σιδηροδρομικό σύστημα χωρίς οδηγό, γνωστό ως AutoHaul, που εκτελεί δρομολόγια από τα ορυχεία μέχρι τα λιμάνια.

Σήμερα, η Rio Tinto διαχειρίζεται έως και 53 αυτόνομα τρένα των 240 βαγονιών, τα οποία εκτελούν δρομολόγια κάθε 18 λεπτά, 24 ώρες το 24ωρο. Κάθε τρένο μπορεί να μεταφέρει περίπου 28.000 τόνους σιδηρομεταλλεύματος, μειώνοντας την ανάγκη για περισσότερες διαδρομές και την πίεση στο δίκτυο.

Ο Leland Le Breton, γενικός διευθυντής διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων της Rio Tinto, έχει επισημάνει ότι σκοπός δεν ήταν απλά η αύξηση του αριθμού των τρένων ή η κατασκευή περισσότερων γραμμών. Η πρόκληση ήταν η ποιοτική αύξηση της χωρητικότητας και αποδοτικότητας, με πιο έξυπνους τρόπους.

Στην πράξη, αυτά τα τρένα αποδεικνύουν πώς η αυστραλιανή εξόρυξη έχει μετατρέψει τις αποστάσεις, την έρημο και τον κολοσσιαίο χώρο της χώρας σε πλεονέκτημα της βιομηχανίας. Όπου σε άλλες χώρες το μέγεθος θα ήταν εμπόδιο, στην Αυστραλία έχει μετατραπεί σε εργαλειο.

TI ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ