
Η Selaginella lepidophylla, αλλιώς γνωστή ως «φυτό της ανάστασης», διαθέτει μια εκπληκτική ικανότητα να αναγεννιέται σε ελάχιστες μόνο ώρες μόλις έρθει σε επαφή με το νερό.
Σε περίπτωση που υπάρχει ένα φυτό που ανταγωνίζεται επάξια τον τίτλο «φυτό της ανάστασης», αυτό δεν είναι άλλο από τη Selaginella lepidophylla. Ο εξαίσιος μηχανισμός ανάστασής του είναι τόσο εκπληκτικός, που κάποτε χρησιμοποιήθηκε από Ισπανούς ιεραποστόλους για να εξηγήσουν τη έννοια της αναγέννησης στους ιθαγενείς Αμερικανούς, προκειμένου να τους πείσουν να ασπαστούν τον Χριστιανισμό.
Ακόμα και σήμερα, η εικόνα ενός ξερού και μαραμένου φυτού που αποκτά ξανά ζωή μόλις ψεκαστεί με νερό είναι πραγματικά θεαματική, αλλά για πολλούς αιώνες, ήταν κάτι που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως… θαύμα.
Η S. lepidophylla είναι γνωστή για την ικανότητά της να αντέχει σε ακραία ξηρασία στην έρημο Τσιουάουα του Μεξικού, συχνά για αρκετά χρόνια, και αμέσως να επανέλθει στη φυσιολογική μεταβολική της λειτουργία μόλις αυτή υδροδοτηθεί.
Όταν στερείται νερού, το φυτό συσπειρώνεται και παίρνει τη μορφή μπάλας, χάνοντας έως και το 95% της υγρασίας του. Τα φύλλα του γίνονται καστανά και έρημα, και το φυτό φαίνεται να έχει πεθάνει. Όμως, με μερικές μόνο σταγόνες νερού, συμβαίνει μια θαυμαστή μεταμόρφωση.
Μέσα σε λίγες ώρες από την υγρασία, η lepidophylla αρχίζει να «ξετυλίγεται», επιστρέφοντας στο ζωντανό της πράσινο χρώμα και ξαναρχίζοντας τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης. Κάποιοι την περιγράφουν πράγματι ως βοτανικό θαύμα, καθώς μπορεί να αναγεννηθεί ακόμη και μετά από χρόνια «χειμερίας νάρκης», κατά την οποία οι μεταβολικές της διαδικασίες μειώνονται στο ελάχιστο.
Ο μυστικός παράγοντας της εντυπωσιακής αντοχής του φυτού της ανάστασης είναι η ικανότητά του να παράγει τρεχαλόζη και βεταΐνες, δύο πολύτιμες ενώσεις για την επιβίωσή του.
Η τρεχαλόζη είναι ένα κρυσταλλωμένο σάκχαρο που αντικαθιστά το νερό στους ιστούς του φυτού και τους παρέχει προστασία από βλάβες που προκαλούνται από την αλατότητα. Οι βεταΐνες διαδραματίζουν επίσης κρίσιμο ρόλο, ενισχύοντας την ανθεκτικότητα του φυτού σε συνθήκες ακραίας ξηρασίας.
Επιπλέον, το φυτό της ανάστασης έχει την ικανότητα να αποκολλάται από τις ρίζες του εάν η ξηρασία διαρκεί. Αυτή η ικανότητα του επιτρέπει να παρασυρθεί από τον άνεμο προς μια πιο ευνοϊκή τοποθεσία, όπου μπορεί να ριζώσει και να συνεχίσει την ανάπτυξή του.
Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι το φυτό της ανάστασης δεν είναι αθάνατο. Η ικανότητά του να αντέχει την ακραία ξηρασία μειώνεται με την πάροδο του χρόνου, και μετά από πολλές επαναλήψεις ανάστασης, το φυτό τελικά πεθαίνει. Επίσης, αν η αφυδάτωση συμβεί πολύ γρήγορα, το φυτό μπορεί να μην προλάβει να προετοιμαστεί για τη χειμερία νάρκη και να οδηγηθεί σε θάνατο.
ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ






