
Οι εικόνες που παραπέμπουν σε σκηνές από το Black Mirror, αποκαλύπτουν μια πιο σκληρή αλήθεια για την τεχνητή νοημοσύνη και τους εργαζόμενους στην Ινδία.
Ένα πρόσφατο βίντεο που διαδόθηκε ευρέως στα social media, δείχνει εργάτες σε εργοστάσιο υφαντουργίας στην Ινδία, που φορούν κράνη εξοπλισμένα με κάμερες. Οι κάμερες αυτές καταγράφουν κάθε τους κίνηση, με σκοπό τη συγκέντρωση δεδομένων που θα εκπαιδεύσουν αλγόριθμους τεχνητής νοημοσύνης, ώστε στο μέλλον οι μηχανές να μπορούν να αναπαράξουν ακριβώς τις ίδιες εργασίες.
Η σκηνή είναι εντυπωσιακή και σχεδόν κινηματογραφική: εργάτες ράβουν και χειρίζονται ύφασμα, προσαρμόζοντας με προσοχή τις γωνίες και τον ρυθμό τους, καθώς κάθε τους κίνηση καταγράφεται. Το βίντεο έχει συγκεντρώσει εκατομμύρια προβολές και έχει προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις, κυρίως λόγω της εντύπωσης που δίνει ότι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι συμβάλλουν στην αντικατάστασή τους.
Η αρχή που διέπει τέτοιες πρακτικές δεν είναι νέα. Η τεχνητή νοημοσύνη, κατά την εφαρμογή της σε ρομποτική, επιτυγχάνει σημαντική πρόοδο όταν έχει τη δυνατότητα να «παρακολουθεί» ανθρώπους ενώ εκτελούν συγκεκριμένα καθήκοντα. Τα δεδομένα που συλλέγονται εκτείνονται πέρα από το οπτικό μέρος, περιλαμβάνοντας ακριβή στοιχεία για τον τρόπο εκτέλεσης κάθε κίνησης, όπως η ταχύτητα, η γωνία και η πίεση που ασκείται.
Ουσιαστικά, πρόκειται για μια μορφή εκπαίδευσης μέσω παρατήρησης. Αντί οι μηχανικοί να προγραμματίζουν τα πάντα, το σύστημα μαθαίνει από χιλιάδες επαναλήψεις πραγματικής εργασίας, κάτι που ισχύει σε πολλούς τομείς, όπως η βιομηχανία, η ιατρική και η εφοδιαστική αλυσίδα.
Ωστόσο, η εικόνα που δείχνει το viral βίντεο ενδέχεται να απλουστεύει ή να υπερβάλλει τα πράγματα, καθώς η πορεία από την καταγραφή κινήσεων έως την ανάπτυξη αυτοματοποιημένων ρομπότ που θα αντικαθιστούν ανθρώπους δεν είναι ούτε άμεση ούτε προφανής.

Μέχρι στιγμής δεν έχει επιβεβαιωθεί η συγκεκριμένη εταιρεία ή το εγχείρημα που απαθανατίζεται στο βίντεο. Επίσης, η ορολογία “hand farms” που σχετίζεται με την ιστορία, δεν αποτελεί καθιερωμένο όρο στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης.
Από την άλλη μεριά, η αξιοποίηση ανθρώπινων δεδομένων για την εκπαίδευση της AI είναι μια πραγματικότητα. Ωστόσο, η παρουσίασή της είναι διαφορετική. Η ιδέα ότι οι εργαζόμενοι «εκπαιδεύουν τον αντικαταστάτη τους» είναι πιο σύνθετη και δεν πραγματοποιείται με άμεσο ή κατανοητό τρόπο.
Υπάρχει και μια πτυχή που ίσως προσπερνιέται: σε χώρες όπως η Ινδία, όπου οι εργασιακοί κόστος είναι χαμηλότερα, τέτοιες δοκιμές και εφαρμογές γίνονται πιο ευρέως αποδεκτές, κυρίως λόγω οικονομικών παραγόντων και ρυθμιστικού πλαισίου.
Ανεξαρτήτως της ακρίβειας του βίντεο, αγγίζει ένα κρίσιμο θέμα. Η τεχνητή νοημοσύνη ήδη μαθαίνει από τις ανθρώπινες ενέργειες σε ποικιλία τομέων. Αυτό δεν πραγματοποιείται πάντα με δραματικό τρόπο ή με κάμερες που φοριούνται στο κεφάλι, αλλά η συλλογή δεδομένων συμβαίνει καθημερινά.
Εδώ είναι που η συζήτηση αποκτά διαφορετική διάσταση. Το ερώτημα δεν είναι αν κάποιες θέσεις εργασίας θα αντικατασταθούν – αυτό συμβαίνει εδώ και χρόνια με την πρόοδο της τεχνολογίας. Το ενδιαφέρον είναι πόσο σύντομα θα συμβεί και ποιοι θα βρεθούν σε αδιέξοδο χωρίς εναλλακτικές λύσεις.
ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ






