Ερευνητές ανακάλυψαν ενδείξεις αρχαίας ζωής σε περιοχές που θεωρούνταν αδύνατον να υπάρξουν.

Μια νέα ανακάλυψη στο Μαρόκο έχει ανατρέψει σημαντικές παραδοχές που είχαμε σχετικά με την αρχαία ζωή στον πλανήτη μας. Επιστήμονες εντόπισαν απολιθωμένα μικροβιώματα ηλικίας περίπου 180 εκατομμυρίων ετών σε θαλάσσια ιζήματα σε βάθη όπου το φως του ήλιου δεν φτάνει ποτέ.

Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τη Δρ. Ρόουαν Μάρτιντεϊλ από το Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν, πραγματοποίησε την ανακάλυψη αυτή στην κοιλάδα Dadès, κατά τη διάρκεια μιας ανάλυσης παλαιών υφάλων που κάποτε βυθίζονταν σε έναν προϊστορικό ωκεανό.

Ανεξερεύνητα «κυματιστά» αποτυπώματα

Κατά την διάρκεια της μελέτης τους, οι ερευνητές παρατήρησαν περίεργες κυματοειδείς επιφάνειες πάνω σε στρώματα ιζημάτων που είχαν προκύψει από υποθαλάσσιες κατολισθήσεις, γνωστές ως τουρβιδίτες.

Οι αρχικές παρατηρήσεις έφεραν στον νου τις γνωστές «ρυτιδωμένες δομές», μικροσκοπικές ανωμαλίες που προκύπτουν από την ανάπτυξη μικροβιακών στρωμάτων σε άμμο και λάσπη. Ωστόσο, υπήρξε ένα σοβαρό παράδοξο: αυτά τα ιζήματα σχηματίστηκαν σε βάθος άνω των 180 μέτρων, όπου το ηλιακό φως δεν μπορεί να διαπεράσει.

Αυτή η παρατήρηση αμφισβητεί βασικές γνώσεις των επιστημόνων, καθώς οι περισσότερες δομές αυτού του τύπου σχετίζονται με φωτοσυνθετικούς μικροοργανισμούς, οι οποίοι επιβιώνουν σε ρηχά θαλάσσια περιβάλλοντα.

Η δύναμη της χημείας αντί του φωτός

Για να κατανοήσουν το παράδοξο, οι ερευνητές ανέλυσαν τη χημική σύνθεση των πετρωμάτων και παρατήρησαν υψηλές συγκεντρώσεις οργανικού άνθρακα κάτω από τις εν λόγω επιφάνειες, υποδεικνύοντας έντονη βιολογική δραστηριότητα.

Τα ευρήματα συγκρίθηκαν με σύγχρονα δεδομένα από τον πυθμένα των ωκεανών, όπου καταγράφηκαν μικροβιακές κοινότητες που επιβιώνουν χωρίς την παρουσία ηλιακού φωτός.

Η απάντηση βρίσκεται στη χημειοσύνθεση. Σε αντίθεση με τη φωτοσύνθεση, αυτά τα μικροβιώματα αντλούν ενέργεια μέσω χημικών αντιδράσεων, χρησιμοποιώντας ουσίες όπως υδρόθειο ή μεθάνιο, επιτρέποντάς τους να ανθούν στο απόλυτο σκοτάδι.

Διατήρηση για εκατομμύρια χρόνια

Σύμφωνα με τη θεωρία της ερευνητικής ομάδας, υποθαλάσσιες ροές μετέφεραν οργανικό υλικό στον πυθμένα, δημιουργώντας ιδανικά περιβάλλοντα για την ανάπτυξη χημειοσυνθετικών βακτηρίων.

Σε ήρεμες περιόδους μεταξύ των ιζηματογενών αποθέσεων, τα μικρόβια σχημάτισαν λεπτά στρώματα στην επιφάνεια του βυθού που επέφεραν τις χαρακτηριστικές «ρυτίδες». Παρά το γεγονός ότι πολλές από αυτές τις δομές καταστρέφονταν από νέες κατολισθήσεις, κάποιες θάβονταν γρήγορα κάτω από νέα στρώματα ιζημάτων, διατηρώντας την αναλλοίωτη κατάσταση τους για σχεδόν 180 εκατομμύρια χρόνια.

Επαναστατική ανακάλυψη

Οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι οι παρατηρήσεις αυτές ανοίγουν καινούριους δρόμους στην έρευνα για τα πρώιμα σημάδια μικροβιακής ζωής στη Γη.

Μέχρι σήμερα, οι γεωλόγοι αναζητούσαν τέτοιες δομές κυρίως σε ρηχά θαλάσσια οικοσυστήματα με άφθονο ηλιακό φως. Η νέα μελέτη αποδεικνύει ότι παρόμοια απολιθώματα μπορούν να διατηρούνται και σε σημαντικά μεγαλύτερα βάθη, όπου κυριαρχούν χημειοσυνθετικοί μικροοργανισμοί.

Όπως αναφέρει η Δρ. Μάρτιντεϊλ, οι εν λόγω δομές συνιστούν πολύτιμες «μαρτυρίες» για την εξέλιξη της μικροβιακής ζωής, ενδεχομένως αποκαλύπτοντας πτυχές της ιστορίας της Γης που παρέμεναν άγνωστες μέχρι σήμερα.

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ